قصههای شاد و بازیگوش
قصههای این دسته برای خنداندن نوشته شدهاند و همین کافی است. شخصیتهایشان کارهای بیربط میکنند، سوءتفاهمهای خندهدار پیش میآید و بازی با کلمهها در آنها زیاد است. اگر کودکی دارید که فکر میکند کتاب یعنی چیز خستهکننده، از این دسته
قصه شروع کنید؛ خنده سادهترین دری است که به کتابخوانی باز میشود. کاربرد دیگرشان لحظههای مردهی روز است: اتاق انتظار مطب، مسیر طولانی ماشین، بعدازظهری که حوصلهی کسی سر جایش نیست. یک فایدهی پنهان هم دارند. قصههای بازیگوش معمولاً پر از قافیه، تکرار و بازی زبانیاند، و همینها بیآنکه شبیه تمرین باشد، گوش کودک را با آهنگ زبان فارسی آشنا میکند.
