قصه کودک آموزشی
قصهی آموزشیِ خوب، درس نمیدهد. لحظهای که کودک حس کند قصه بهانه است و حرف اصلی جای دیگری است، گوشش را میبندد. و بچهها این را زودتر از آنچه فکر میکنیم تشخیص میدهند. پس در قصههای این دسته، مفهوم داخل خود ماجرا حل شده است: شخصیت چیزی را میشمارد چون لازمش دارد، نه چون قرار است اعداد آموزش داده شوند. موضوعها از ساده شروع میشود: رنگها، بدن، حیوانها، شب و روز. و در گروههای سنی بالاتر به طبیعت، شغلها و چگونه کار کردنِ چیزها میرسد. یک توصیه: بعد از تمام شدن
قصه امتحان نگیرید. اگر بپرسید «خب، چند تا بود؟»، قصه در ذهن کودک تبدیل به تکلیف میشود. اگر چیزی یاد گرفته باشد، خودش دو روز بعد و در جای غیرمنتظرهای نشانش میدهد.
