قصههای تخیلی و رویایی
اینجا حیوانها حرف میزنند، درِ کمد به جای دیگری باز میشود و اسباببازیها وقتی کسی نیست زندگی خودشان را دارند. تخیل برای کودک فرار از واقعیت نیست؛ راهی است برای تمرین کردن آن. کودکی که هنوز نمیتواند مستقیم دربارهی ترس یا حسادتش حرف بزند، وقتی همان احساس را در یک اژدها یا یک موش کوچک میبیند، از فاصلهای امن به آن نزدیک میشود. اگر فرزندتان وسط
قصه پرسید «این واقعیه؟»، لازم نیست عجله کنید؛ همین سوال یعنی دارد خودش مرز خیال و واقعیت را میکشد، و این کار درستی است که در حال انجامش است. قصههای این دسته از دنیای سادهی حیوانهای سخنگو برای خردسالان تا جهانهای پیچیدهتر برای بچههای دبستانی را در بر میگیرد.
