یک روز میبینید کودکی که هر بعدازظهر دو ساعت میخوابید، حالا یک ساعت در تختش غلت میزند و نمیخوابد. شب هم که میرسد، دیرتر از همیشه خوابش میبرد.
این یعنی دورهی چرت روزانه دارد تمام میشود. مرحلهای طبیعی که اگر درست از آن عبور کنید، شبها بهتر میشوند نه بدتر.
بچهها معمولا چه سنی چرت را کنار میگذارند؟
هیچ سن قطعیای وجود ندارد، ولی الگوی کلی روشن است. بر اساس دادههایی که بنیاد خواب منتشر کرده، تقریبا همهی کودکان سه ساله هنوز چرت میزنند. در چهار سالگی این عدد به حدود شصد درصد میرسد، در پنج سالگی به سی درصد، و در شش سالگی به کمتر از ده درصد.
یعنی این اتفاق معمولا بین سه تا شش سالگی میافتد؛ بازهای که واقعا پهن است، چون بچهها با هم فرق دارند. اگر کودک چهار سالهی شما هنوز میخوابد، طبیعی است. اگر هم نمیخوابد، باز طبیعی است.
چهار نشانه که وقتش رسیده
۱. بعدازظهر بیقرار نمیشود
ساعت دو بعدازظهر است و کودک راحت دارد بازی میکند، بدون غر زدن و بدون چشم مالیدن. این یعنی بدنش آن خواب را نمیخواهد.
۲. سرِ چرت خوابش نمیبرد
اگر نیم ساعت در تخت بیدار میماند، دیگر خواب روز برایش خواب نیست؛ وقت تلفشده است.
۳. شبها دیر میخوابد
چرت خوب زده ولی سرِ شب پر از انرژی است و ساعت خواب عقب میافتد. این رایجترین نشانه است و همان چیزی است که والدین را کلافه میکند.
۴. صبحها خیلی زود بیدار میشود
اگر ساعتها زودتر از همیشه بیدار میشود، ممکن است کل خواب شبانهروزش از نیازش بیشتر باشد.
یک نشانه بهتنهایی کافی نیست. اگر دو سه تایشان چند هفته پشت هم تکرار شد، وقتش رسیده.
اشتباه رایج: حذف یکباره
آدم وسوسه میشود یک روز تصمیم بگیرد «از فردا دیگر چرت نداریم». ولی نتیجهاش معمولا چند روز خستگی شدید است، و کودکِ خیلی خسته سختتر میخوابد نه راحتتر.
این تغییر کمکم اتفاق میافتد، نه با یک تصمیم. بعضی روزها هنوز به خواب روز نیاز دارد و بعضی روزها نه. هر دو حالت در یک هفته طبیعی است.
«وقت آرام» جای چرت مینشیند
بهجای حذف کامل، ساعت چرت را به وقت آرام تبدیل کنید. همان ساعت، همان اتاق، ولی بدون اجبار به خوابیدن.
کودک روی تختش میماند و کاری آرام میکند: کتاب نگاه کردن، بازی ساکت، یا گوش دادن به یک قصهی کوتاه.
دو فایده دارد. اول اینکه بدن کودک یک استراحت میانهی روز میگیرد حتی اگر نخوابد. دوم اینکه شما هم نیم ساعت نفس میکشید، و این کم چیزی نیست.
اگر بعضی روزها وسط وقت آرام خوابش برد، اشکالی ندارد. فقط دو حد را نگه دارید: بیشتر از چهل دقیقه نشود، و بعد از ساعت سه بعدازظهر ادامه پیدا نکند. وگرنه شب بههم میریزد.
قصههای کوتاه برای وقت آرام
ساعت خواب شب را جلو بیندازید
مهمترین کار همین است و بیشتر والدین فراموشش میکنند.
وقتی خواب روز حذف میشود، آن ساعتها باید از جای دیگری جبران شوند. منابع پیشنهاد میکنند ساعت خواب شب را حدود نیم ساعت جلوتر ببرید.
یعنی اگر کودکتان همیشه ساعت نه شب میخوابیده، در این دوره هشتونیم بخوابد. لازم نیست زود برش گردانید؛ ممکن است ماهها همینطور بماند و مشکلی هم ندارد.
مراقب بعدازظهرهای شلوغ باشید
در هفتههای اول، کودک بعدازظهرها کمطاقتتر است. برنامهی سنگین در این ساعتها (مهمانی، خرید طولانی، کلاس) کار را سختتر میکند.
چند هفته بعدازظهرها را سبک نگه دارید تا بدنش با ریتم تازه جور شود.
در کل شبانهروز چقدر خواب لازم دارد؟
آکادمی پزشکی خواب آمریکا برای کودکان سه تا پنج ساله ده تا سیزده ساعت خواب در شبانهروز را توصیه میکند، و این عدد شامل خواب روز هم هست.
پس معیار درست، مجموع خواب شبانهروز است نه اینکه چرت میزند یا نه. کودکی که شب یازده ساعت میخوابد و روز نمیخوابد، در محدودهی سالم است.
پس چطور بفهمم کافی میخوابد؟
بهجای شمردن ساعت، به صبحها نگاه کنید. کودکی که خواب کافی دارد، معمولا خودش بیدار میشود و حالوهوای صبحش قابل تحمل است.
اگر هر روز باید بیدارش کنید و اولین ساعت روز جنگ است، احتمالا کم میخوابد. در این حالت بهجای برگرداندن چرت، ساعت خواب شب را جلوتر ببرید.
اگر میخواهید دقیقتر بدانید کودک در هر سنی چقدر خواب لازم دارد، خواب سالم کودک را ببینید.
جمعبندی
ترک چرت روزانه معمولا بین سه تا شش سالگی اتفاق میافتد و نشانههایش روشن است: بعدازظهر بیقرار نمیشود، سرِ چرت نمیخوابد، شبها دیر میخوابد.
یکباره حذفش نکنید. ساعت چرت را به وقت آرام تبدیل کنید و ساعت خواب شب را حدود نیم ساعت جلو بیندازید.
چند هفته نامنظمی طبیعی است. معیارتان مجموع خواب شبانهروز باشد، نه بودن یا نبودن چرت.
بقیهی مرحلههای خواب کودک را در راهنمای خواب کودک جمع کردهایم.




