قصه خواب

قصه کودک برای خواب

قصه‌ی شب بیش از آنکه ابزار خواباندن باشد، یک مرز است: علامتی که به کودک می‌گوید روز تمام شد. به همین دلیل جایش آخر آیین شب است، وقتی مسواک زده شده و چراغ‌ها کم‌نور است، نه وسط بازی. قصه‌های این دسته برای همین کار نوشته شده‌اند: بی‌هیجان، بدون شخصیت ترسناک حتی به شوخی، و با پایانی که ماجرا را می‌بندد و چیزی معلق نمی‌گذارد. یک توصیه‌ی عملی که بیشتر از انتخاب قصه‌ی آرام و ملایم به کار می‌آید: تعداد قصه‌ها را از قبل و بیرون از اتاق تعیین کنید. «امشب دو تا» جلوی چانه‌زنی هر شبه را می‌گیرد، و معمولا همان چانه‌زنی است که خواب را عقب می‌اندازد، نه طول قصه. و اگر کودکتان هر شب یک قصه‌ی تکراری می‌خواهد، بگذارید بخواهد؛ آشنا بودن قصه خودش آرام‌بخش است.قصه فقط یک تکه از شب است. اگر مشکل کودک فراتر از انتخاب قصه است، به تخت نمی‌رود، شب‌ها با ترس بیدار می‌شود یا روتین ثابتی ندارید، از راهنمای کامل خواب کودک شروع کنید. اگر می‌خواهید بدانید قصه دقیقا کجای آیین شب بنشیند، جای قصه در روتین خواب را بخوانید.