قصه برای هدف قصه: خواب

قصه کودک برای خواب

قصه‌ی شب بیش از آنکه ابزار خواباندن باشد، یک مرز است: علامتی که به کودک می‌گوید روز تمام شد. به همین دلیل جایش آخرِ آیین شب است. وقتی مسواک زده شده و چراغ‌ها کم‌نور است — نه وسط بازی. قصه‌های این دسته برای همین کار نوشته شده‌اند: بی‌هیجان، بدون شخصیت ترسناک حتی به شوخی، و با پایانی که ماجرا را می‌بندد و چیزی معلق نمی‌گذارد. یک توصیه‌ی عملی که بیشتر از انتخاب قصه به کار می‌آید: تعداد قصه‌ها را از قبل و بیرون از اتاق تعیین کنید. «امشب دو تا» جلوی چانه‌زنی هر شبه را می‌گیرد، و معمولا همان چانه‌زنی است که خواب را عقب می‌اندازد، نه طول قصه. و اگر کودکتان هر شب یک قصه‌ی تکراری می‌خواهد، بگذارید بخواهد؛ آشنا بودن قصه خودش آرام‌بخش است.